Co to jest Osteopatia, skąd się wzieła i na czym polega?

    Początki medycyny osteopatycznej sięgają roku 1874, kiedy to amerykański lekarz Andrew Taylor Still (1828-1912) zdefiniował osteopatię jako formę ulepszenia medycyny konwencjonalnej. W 1892 założył on pierwszą szkołę osteopatii American School of Osteopathy w Kirksville w Missouri

    W Europie pierwszą szkołą osteopatii była Brytyjska Szkoła Osteopatii z siedzibą w Londynie. Założył ją w 1917 roku student Still’a – James Martin Littlejohn. Kolejne szkoły powstawały m.in. w Belgii, Niemczech, Szwecji, Norwegii, Finlandii, Portugalii, Austrii oraz we Francji i we Włoszech. W Polsce pierwsze szkolenie osteopatów rozpoczęło się w 2003 roku, realizując program 5-letnich studiów belgijskiej szkoły osteopatii – Sutherland College of Osteopatic Medicine.

 

   Osteopatia traktuje ciało człowieka jako psycho – fizyczną całość. Właściwa praca osteopaty polega w dużej mierze na wnikliwej analizie każdej struktury naszego organizmu. Dzięki tak dokładnemu badaniu opisywana metoda jest bardzo skuteczna. Należy pamiętać, iż miejsce występowania określonego bólu nie zawsze jest powiązane z urazem tej okolicy. Może być to tylko promieniowanie spowodowane uciskiem. Osteopata w swoim działaniu jest w stanie dokładnie te dwie rzeczy rozróżnić i znaleźć właściwe rozwiązanie. Postawienie właściwej diagnozy w pracy osteopaty jest bardzo ważne. Musi on posiadać ogromną wiedzę nie tylko z anatomii ale również z biomechaniki jak i innych dziedzin medycyny konwencjonalnej. Osteopata w swojej pracy wykorzystuje bardzo często metodę palpacji. Polega ona na zastosowaniu odpowiedniego dotyku w celu oceny stanu danej struktury np. mięśniowej. Takie specjalistyczne postępowanie ma na celu ustalenie indywidualnego toku usprawniania. Przekłada to się w dużej mierze na skuteczność omawianej metody leczniczej.

Andrew -Taylor-Still

Główne zasady osteopatii

  1. Organizm ludzki stanowi jedność.

  2. Budowa ciała oraz zachodzące w nim procesy są wzajemnie powiązane zarówno w płaszczyźnie strukturalnej, jak i duchowo-psychicznej.

  3. Organizm posiada własne mechanizmy samoleczenia i autoregulacji.

  4. Procesy lecznicze wynikają z powyższych trzech zasad.

  5. Osteopatia koncentruje się przede wszystkim na zdrowiu, a nie na zwalczaniu chorób.

 

Wskazania do terapii osteopatycznej.

  • Ostre i przewlekłe zespoły bólowe układu kostno-stawowego i kręgosłupa (np. rwa kulszowa, rwa barkowa, dyskopatie, zmiany degeneracyjne stawów)

  • Ostre i przewlekłe zespoły bólowe układu mięśniowo powięziowego

  • Funkcjonalne schorzenia układu gastroenterologicznego, urologicznego, ginekologicznego, układu krążenia i układu oddechowego

  • Wady postawy szczególnie u dzieci,

  • Bóle głowy u dzieci i dorosłych

  • Stany pourazowe i powypadkowe u dzieci i dorosłych

  • Urazy okołoporodowe u dzieci; zaburzenia rozwoju koordynacji i psychomotoryki u dzieci

  • Zespoły bólowe kobiet w ciąży i profilaktyka okołoporodowaWady postawy

  • Zespoły psychosomatyczne, lękowe i depresje

  • Zastoje i obrzęki limfatyczne

  • Osłabienie podstawowej odporności

Please follow and like us:

YOUR COMMENT